بندر بوشهر از بنادر قديمى و تاريخى ايران بشمار مى رود و داراى قدمت تاريخى و درخشانى مى باشد . اسناد بدست آمده از منطقه ريشهر واقع در 3 كيلو مترى بندر بوشهر نمايانگر اين است كه از هزاره سوم پيش از ميلاد اين بندر شهرى آباد بوده و از مراكز عمـده امپراطورى باستانى ايلامى بشمـار مى رفته است .

سنگ نوشته هاى ايلامى بدست آمده مشخص مى كند كه بوشهر در آن عصر دهكده اى به نام ليان بوده است . بنا به اظهار گيرشمن باستان شناس فرانسوى بوشهر در عصر سلوكيان احداث شده و در عهد اردشير بابكان سر سلسله ساسانيان ، شهر رام اردشير در دو فرسنگى بوشهر بنا شده بود كه خرابى هاى تاريخى ريشهر از آثار آن مى باشد. بندر بوشهر در زمان نادر شاه به عنوان مهم ترين پايگاه دريايى و ساخت كشتى هاى جنگى مورد استفاده قرار مى گرفت. اعتبار و رونق بازرگانى بندر بوشهر به عنوان تنها بندر معتبر در زمان قاجار به خصوص در زمان ناصرالدين شاه به اوج خود رسيد و از اين رو مهاجرت از مناطق مجاور فزونى گرفت و جمعيت شهر رو به ازدياد گذاشت و اين روند ادامه يافت تا با تأسيس راه آهن ايران و پيدايش شركت نفت ايران و انگليس و رونق بندر خرمشهر تدريجا بندر بوشهر اعتبار سابق خود را از دست داد. تلاش و پايدارى اين بندر در دوران جنگ تحميلى و تخليه و بارگيرى بيش از ظرفيت با وجود كمبود اسكله و امكانات و وجود پس كرانه هاى بزرگ با پتانسيل های بالا و همسايگى با كشورهاى داراى بازار مصرف بالا سبب گرديده تا با نگرش نوين رونق گذشته خود را مجددا از سرگيرد و به یکی از پر رونق ترین و فعال ترین بندر تدارکاتی و پشتیبانی مبدل گردد  .

 این بندر در عهد زندیان مرکز اصلی صادرات و واردات کالا و مهمترین منبع درآمد حکومت به شمار می رفت. اعتبار و رونق بازرگانى بندر بوشهر به عنوان تنها بندر معتبر در زمان قاجار بخصوص در زمان ناصرالدین شاه به اوج خود رسید و از این رو مهاجرت از مناطق مجاور فزونى گرفت و جمعیت شهر رو به ازدیاد گذاشت در این زمان بندر بوشهر به عنوان مرکز گمرکات جنوب انتخاب و اداره ای تحت عنوان شعبه گمرکات جنوب در آن تآسیس گردید و پس از آن به عنوان تنها بندر معتبر ایران به یکی از مراکز اصلی داد و ستد در منطقه خلیج فارس مبدل گشت.